Skazali Pana

Skazali Pana Wszechświata

na mękę i śmierć,

wielcy i butni

mizernego świata.

Jezus bierze Krzyż

na skrwawione ramiona,

Matka stoi obok,

jakże cierpi Ona.

Jezus upada pod Krzyżem

trzykroć wzmożony cierpieniem,

poniżyć Pana Zastępów

było rzymskim marzeniem.

Spotkanie z Matką Bolesną

rozdziera serce strapione,

lecz trzeba iść dalej do końca,

choć ciało jest bardzo zmęczone.

Szymon z Cyreny się waha,

lecz musi pomóc w potrzebie,

nie wie jeszcze o jednym,

że wszystko pisane jest w niebie.

Najdroższą chustą z bisioru

niewiasta ociera Twarz Pana,

też nie przypuszcza jednego,

że nagroda będzie jej dana.

Płaczą niewiasty spotkane

nad Panem w ciężkiej udręce

szkoda, że ich męzowie i syny

mają zbrukane krwią ręce.

Bicze podarły tunikę,

obdarty jest Jezus kochany,

krew tryska strumieniem na boki,

gdy odsłonił bolesne Swe rany.

Skazali Pana Wszechświata

na mękę i śmierć,

wielcy i butni

mizernego świata.