JEDEN BÓG

Pana Boga nikt nigdy nie widział, bo Pan Bóg jest Duchem. Ducha Świętego też nikt nigdy nie widział, bo Dych Święty jest Tchnieniem Bożym. Widzialny dla ludzi był Jezus Chrystus, Syn Boży, który jednocześnie jest Samym Bogiem. Jezus Chrystus nauczał, że jest w Bogu, a Bóg w NIm. I kto widzie Jego, to widzi jednocześnei Boga. Bóg Ojciec zstąpił na ziemię dwa tysiące lat temu z ciele Syna Człowieczego, Mesjasza, Jezusa Chrystusa. Jezus Chrystus był ukazany ludziom, jako Obraz Boży i przyniółs ludziom Światło, aby ludzie nie błądzili już więcej w ciemności. Światłem jest nauka Pana Jezusa zawarta w Piśmie Świętym. Mamy nawracać się i wierzyć w Ewangelię.

Mądrość

Dobre uczynki

Żyjemy różnie. Siejemy w życiu różnie. Pismo Święte mówi, że jest pora siewu i pora zbioru. Kto skąpo sieje, ten skąpo zbierać będzie. A kto hojnie sieje, ten hojnie zbierać będzie. A siejemy dobro lub nie siejemy dobra.

Apostolstwo

Każdy z nas powołany został do Apostolstwa. Do głoszenia nauki Pana Jezusa na cztery strony świata, w każdym miejscu i w każdym czasie. A najbardziej można głosić naukę Jezusa Chrystusa poprzez własny dobry przykład, czyli poprzez swoją wiarę i poprzez prawe pstępowanie.

Kogo wołać na pomoc ?

W razie utrapienia, w razie kłopotu, w razie choroby, w razie tragedii, w razie śmierci, kogo wołać na pomoc ? Tylko Pana Jezusa, bo tylko On może podać pomocną dłoń !

Środa popielcowa

Popielec, Środa Popielcowa w kalendarzu katolickim jest to pierwszy dzień wielkiego postu. Jest to dzień pokuty przypadający na 46 dni kalendarzowych (40-dniowy okres postu, bez wliczania niedziel) przed Wielkanocą. Środa Popielcowa wypada między 4 lutego a 10 marca. Według obrzędów katolickich tego dnia kapłan posypuje głowy wiernych popiołem. W Środę Popielcową katolików obowiązuje wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych i ograniczenie liczby posiłków do dwóch lekkich i jednego do syta w ciągu dnia. W pierwszych wiekach chrześcijaństwa poszczono przez okres 40 godzin – w Wielki Piątek i Wielką Sobotę. Post trwający przez 40 dni poprzedzających święto Paschy chrześcijańskiej, najprawdopodobniej rozpowszechnił się w pierwszej połowie IV w.

Matka trędowatych

"Nie możemy pomóc wszystkim. Ale podobnie jak w biblijnej przypowieści o miłosiernym Samarytaninie chodzi o to, aby pomóc każdemu, kogo spotkamy na swojej drodze" - powiedziała. W wieku 87 lat zmarła w Pakistanie s. Ruth Pfau - niemiecka zakonnica i znana na świecie lekarka, opiekunka trędowatych. Z tego powodu nazywano ją tam "Aniołem z Karaczi" lub "niemiecką Matką Teresą". W 1979 r. otrzymała honorowe obywatelstwo Pakistanu i została krajowym konsultantem ds. trądu w randze sekretarza stanu. Umożliwiła setkom tysięcy osób życie w godności. Dla wszystkich, którzy ją znali, jej śmierć jest wielką stratą i pozostawia jej najbliższych w głębokiej żałobie, Do śmierci była obrończynią praw człowieka, zwolenniczką porozumienia między narodami i szacunku dla wszystkich religii. Siostrze Ruth w ciągu niemal 60 lat działalności udało się znacznie zmniejszyć liczbę zachorowań na trąd w Pakistanie. W tym czasie - według Niemieckiej Pomocy Trędowatym i Chorym na Gruźlicę (DAHW) w Würzburgu - wraz ze swoim zespołem zdołała ona wyleczyć z tej choroby niemal 55 tys. pacjentów. Ruth Pfau urodziła się 9 września 1929 r. w Lipsku. Po drugiej wojnie światowej wyjechała do Niemiec Zachodnich, gdzie studiowała medycynę. W wieku 22 lat przyjęła chrzest w Kościele ewangelickim, a nieco później przeszła do Kościoła katolickiego. Już jako lekarka w Bonn wstąpiła w 1957 r. do zgromadzenia Córek Serca Maryi. Od 1960 r. mieszkała w Karaczi. W 1963 r. założyła tam szpital dla trędowatych im. Marii Adelajdy. Pod jej kierownictwem powstał w Pakistanie ogólnokrajowy system leczenia ludzi dotkniętych tą chorobą. Obok projektów medycznych s. Ruth opiekowała się także Hindusami i uchodźcami z Afganistanu. W miejscowości Manghopir prowadziła ośrodek socjalny i medyczny oraz prywatną szkołę, w której może się uczyć wiele dzieci z rodzin dotkniętych trądem. "Matka trędowatych" kształciła także osoby pracujące wśród osób dotkniętych tą chorobą, znana była z zaangażowania w obronę praw człowieka, w dążenie do porozumienia między narodami, a także poszanowanie każdej religii. W wieku 65 lat zrezygnowała z kierowania Instytutem i na pewien czas zamieszkała w klasztorze, ale już dwa lata później powróciła do Pakistanu na prośbę swojej następczyni Mervyn Lobo. Odtąd aż do śmierci mieszkała w niewielkim mieszkaniu na terenie szpitala w Karaczi i nadal opiekowała się pacjentami, poszukiwała też sponsorów.

Nasze prośby

Pan Bóg wie, czego człowiek potrzebuje zanim ten Go poprosi. Lecz mimo to Jezus Chrystus nakazuje modlić się słowami "Ojcze nasz, który jesteś w niebie..............."

Nie wolno nam narzekać !

Patrząc na głodujący świat, na przykład na głodującą Afrykę nie wolno nam narzekać, a nawet grzechem jest nasze narzekanie, gdy mamy porządny dach nad głową, chleb i wiele do chleba, mamy pracę, samochody i nietanią odzież. A ludność Afryki nie ma prawie nic, a ma też tylko jedno życie. Naszym obowiązkiem jest im pomóc w miarę swoich możliwości, a jest wiele sposobności pomocy im. Wystarczy tylko mieć chęć i się zainteresować. Pan Bóg nas kiedyś zapyta "Byłem głodny, a dałeś mi jeść?", "Byłem spragniony, a dałeś mi pić?", "Byłem nagi, a przyodziałeś Mnie?"

Na koniec

Przysłowie mówi, że "Pod koniec życia będziemy sądzeni z miłości."

Tylko pozwólmy

Pozwólmy Panu Jezusowi kierować swoim życiem, bo On zrobi to najlepiej. Nie bójmy się Obecności Pana Boga w naszym życiu. Zaufajmy Mu bez reszty, a wszystko będzie dobrze.

2 luty Święto Ofiarowania Pańskiego

2 lutego Kościół Katolicki obchodzi Święto Ofiarowania Pańskiego. Czyni to na pamiątkę ofiarowania przez Maryję i Józefa ich pierworodnego syna, Jezusa, w Świątyni Jerozolimskiej. W polskiej tradycji jest to też Święto Matki Bożej Gromnicznej. 2 lutego przypada także Dzień Życia Konsekrowanego. Siostry i bracia zakonni, podobnie jak Jezus w Świątyni Jerozolimskiej, ofiarowują swoje życie na wyłączną służbę Bogu.

Pokora