Moje życiowe motto

Wiele osób ma jakieś motto życiowe, według którego stara się żyć. Moje motto brzmi tak "Czas poświęcony Panu Bogu nigdy nie jest czasem straconym". A ty masz już swoje życiowe motto, czy dopiero się nad nim zastanawiasz?

Ukryta wartość jałmużny

Pan Jezus nauczal "Kiedy dajesz jałmużnę nie trąb przed sobą. Niech nie wie lewa twoja ręka, co czyni prawa, aby jałmużna twoja pozostała w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu odda tobie".

Słowa Pana Jezusa, które wypowiedział podczas Objawienia do Maryny Nazzar 1985 rok

Pan Jezus powiedział "Gdy pragniesz być otoczona chwałą przez stworzenie oczy Stwórcy odwracają się od ciebie. Gdy zaś chcesz być otoczona chwałą przez Stworzyciela, to się zdarza poprzez ukrzyżowanie. Ja z miłości zostałem za ciebie ukrzyżowany i chcę, abyś niosła swój krzyż dla Mnie, z własnej woli, z miłością i cierpliwością i oczekiwała mojego nadejścia. Tego, kto uczestniczy w Moich cierpieniach, uczynię uczestnikiem Mej chwały. Nie ma zbawienia dla duszy jak tylko poprzez krzyż".

Pan Jezus powiedział do Marty

Pan Jezus będąc w domu Łazarza, Marty i Marii usłyszał od Marty skargę na siostrę Marię, ktora jej nie pomagała w skrzątaniu, a tylko siedziała u stóp Jezusa i przysłuchiwała się przypowieściom. Pan Jezus powiedział do Marty - "Marto, Marto troszczysz się o wiele, a potrzeba mało, albo tylko jednego. Twoja siostra Maria obrała lepszą cząskę, której nie będzie pozbawiona".

Wybieraj

Wciąż obrażamy Pana Boga. Mało tego obrażamy Go na niespotykaną dotad skalę. W końcu za masowo popełniane grzechy przyjdzie na ludzkość kara. Wystarczy się przez chwilę zastanowić, ile dziś jest grzechów. Jest pycha, nieczystość, aborcja, chciwość, wyzysk, zazdrość, gniew, oczernianie, obmowa, rozwiązłość, nieuczciwość, przemoc, terror, morderstwa, nałogi i jeszcze wiele innych. Chcemy iść przez życie szeroką i wesołą drogą. Wiekszości ludzi zależy tylko na szcześciu doczesnym. A Pan Jezus nauczał, że tylko wąska i wyboista droga prowadzi do szczęścia wiecznego. I co przyjdzie człowiekowi z tego, choćby cały świat pozyskał, a na swej duszy szkodę poniósł? Pan Jezus nauczał, aby gromadzić sobie skarby w niebie, bo tam są bezpieczne i trwałe, a nie na ziemi, bo na niej giną. Poza tym na ziemi jesteśmy tylko przez chwilę, a wieczność jest wieczna. I do zdobycia szczęśliwej wieczności powinno wieść nasze ziemskie życie. Lecz niestety nie zawsze tak bywa.

Św. Elżbieta z Schönau (z Hesji) Patronkach cierpiących na depresję

Wyżej Ołtarz św. Elżbiety oraz relikwiarz z jej czaszką w Kościele klasztornym św. Floriana w Schönau Św. Elżbieta z Schönau (z Hesji) to zakonnica niemiecka i przyjaciółka św. Hildegardy. Urodziła się w 1129 roku i żyła 35 lat. To Patronka ludzi cierpiących na depresję. Wciąż poszukująca Pana Boga, zagubiona, smutna, udręczona. Autorka około 150 rękopisów zawierających teksty mistyczne i wizjonerskie.

TCHNIENIE BOGA

DUCH ŚWIĘTY jest Tchnieniem Boga, który daje życie każdemu stworzeniu. W chwili poczęcia Tchnienie Boże daje duszę nowej istocie, a w chwili śmierciu Tchnienie Boże, czyli dusza powraca do Stwórcy. Jest dusza ludzka i jest dusza zwierzęca, gdyż zwierzęta również umierają. Rośliny także obumierają, lecz one nie mają duszy, czyli tego pierwszego i ostatniego Tchnienia. Pierwszzego Tchnienia Bożego, które ma miejsce w chwili poczęcia nikt z nas nie jest w stanie zauważyć. Lecz przy ostatnim Tchnieniu człowieka zapewne wielu uczestniczyło, bądź widzało w telewizji, czy w internecie. I każdy z nas był w stanie je zauważyć. Zauważyć to, jak ostatnie Tchnienie było przejściem duszy do wieczności. Ja osobiście byłam sama przy śmierci mojej Mamy i słyszałam to ostatnie Tchnienie Jej duszy. Tak się złożyło, że odprowadzałam ją sama do wieczności. Była Modlitwa, zapalona świeca i spokój. I choć od tamtej pory minęło ponad sześć lat, to wciąż zastanawiam się nad tym, czy była to dla mnie nagroda, czy kara, że akurat ja sama byłam przy Niej w najważniejszym momencie Jej życia. Lecz mimo wszystko myśle, że było to po coś? Choć najprawdopodobniej nigdy nie dowiem się dlaczego tak się ułożyło. I tak sobie myślę, że gdyby wszystko między nami układało się bardzo dobrze, to uznałabym to za wielką nagrodę. Lecz nie zawsze było pomiędzy nami różowo, więc sądzę raczej, że była to dla mnie kara. Jeszcze na koniec odnoście Obrazu. Duch Święty przedstawiany jest zawsze w Postaci Gołębicy. Zobaczcie, jaki On jest piękny. Swoimi Ramionami obejmuje nas wszystkich i cały świat.

Niebo, to Dar Boży dla człowieka

Pan Jezus jest samą Miłością

W dzisiejszym świecie ludzie lgną do Pana Boga i jednocześnie od Niego uciekają. Wiele osób poszukuje Pana Boga, a jednocześnie boi się do Niego zbliżyć. Aby się zbliżyć nie trzeba Pana Jezusa uważać za srogiego Pana, lecz za miłosiernego, łaskawego i najlepszego Ojca, który ma w sobie tylko samą miość do swoich dzieci, które się do Niego uciekają. Do Pana Jezusa można się Modlić, ale można również rozmawiać z Nim własnymi, prostymi i szczerymi słowami. Dać sobie również czas podczas Adoracji na słuchanie tego, co Pan Jezus ma nam do powiedzenia.

Nasza wiara

Gdyby nie moja wiara w Pana Jezusa, to pewnie wiele razy bym się nie pozbierała w swoim życiu. A tak, nawet jak jest najgorzej, to mam w sercu Pana Boga i to mnie bardzo cieszy, bardzo umacnia i daje wielką nadzieję. Jedni ludzie mają w sobie ogromną wiarę, inni słabą, a jeszcze inni wcale jej nie mają. Wiarę w sobie trzeba rozwijać i pilęgnować, aby wzrastała z każdym dniem. Tak, jak na przykład pielęgnuje się miłość i więź małżeńską, albo jak pielęgnuje się rosnące kwiaty, które potem z dźbła wyrastają na mocne i piękne.

Niedziela dobrego Pana

W dzisiejszej Ewangelii Świętej jest mowa o tym, jak Pan najmował pracowników do pracy w swoim gospodarstwie. Jednych najął do pracy rano, drugich w południe, a jeszcze innych pod wieczór. Gdy przyszła pora zapłaty wszyscy otrzymali takie samo wynnagrodzenie. Na co buntowali się ci pracujący od rana. Pan zapyta ich, czy buntują się dlatego, że Ja jest dobry? W rozumieniu ludzkim wydaje nam się to niesprawiedliwe, lecz nie chodzi tu o rozumienie ludzkie, lecz działanie i rozumienie Boże. Trzeba je porownać do tego, że Pan Jezus jednakowo przebacza wszystko tym, którzy mało zgrzeszyli, jaki i tym, którzy są wielkimi grzesznikami. Wystarczy tylko szczera skrucha i szczery żal za grzechy. Miłość Pana Jezusa do człowieka jest tak wielka, że nie ma granic. Przypowieść można porwnać również do tego, że niebo uzyskuje ten, który przeżył 100 lat, jak i ten, który przeżył 4 lata lub 20 lat, gdy tylko żył sprawiedliwie i wierzył w Pana Jezusa i przed śmiercią pojednał się z Bogiem.

Jak jest z wiarą?

Wiara jest przyjmowaniem za prawdę tego, czego nie widzieliśmy a uwierzyliśmy. Niestety większość ludzi ma symptom niewiernego Tomasza, który nie uwierzył w Zmartwychwstanie Pana Jezusa choć inni zapewnali go, że widzieli Zmartwychwstałego Pana. Tomasz Apostoł uwierzył, gdy zobaczył na własne oczy rany Zbawiciela. A Pan Jezus wyraźnie mówi, błogosławieni ci, co nie widzieli, a uwierzyli. Wielu ludzi posiada wiarę mocną, a inni posiadają słabą wiarę. Słaba wiara spowodowana jest tym, że zbyt mało czasu poświęcamy Panu Bogu. Zbyt rzadko chodzimy do Kościoła i rzadko przyjmujemy Sakramenty Święte, zbyt mało się modlimy, zbyt rzadko czytamy Pismo Święte. To wszystko sprawia, że oddalamy się od Pana Jezusa. Zagłuszamy swoje sumienie, które mówi nam, że nie mamy grzechów, bo wszystko sprowadzamy do niewiny. Każdą rzecz, a nawet największe świństwo potrafimy wytłumaczyć i wybielić swoje postępowanie. Lecz oszukuje się ten, kto twierdzi, że nie ma grzechów. Ma je każdy, tylko przez obojętność religijną ich nie dostrzega. Do wiary nikogo nie można zmusić, co najwyżej zachęcić. Nawet Pan Bóg nikogo nie zmusza i dlatego dał ludziom wolną wolę i każdy z nas może wybierać w swoim postępowaniu szeroką drogę lub wąską drogę.

Cytaty - Stefan Wyszyński

Gdyby tak pomóc?

Jedząc i dosmaczając sobie na różne możliwe sposoby podobnie, jak czyni to wielu ludzi w Polsce i na świecie pomyślałam o narodach głodujących. Ile jest głodu w Afryce i jeszcze w innych częściach świata. Tam ludzie nie zastanawiają się nad tym, jak sobie dosmaczyć i udoskonalić posiłek, lecz myślą o tym, co zrobić, aby coś w ogóle zjeść. My ludzie syci mamy moralny obowiązek pomóc tym głodującym. Wiadomo, że chleba i kiełbasy im nie wyślemy, lecz możemy zawsze wspomagać akcje charytatywne karmiące głodujących, organizacje budujące studnie dla spragnionych wody. A także pomóc w leczeniu najbardziej potrzebujących, bo czasem 2 zł. polskie decyduje o tym, czy ktoś przeżyje, czy nie. Ważna jest tam także edukacja, aby młodych ludzi nauczyć zawodu, by mogli zarobić na chleb. Mamy możliwość wesprzeć tych ludzi poprzez fundacje cywilne, jak i misje katolickie. I jak nie możemy wysłać peniędzy na konto fundacji charytatywnej, to podczas zbierania w Kościele tacy na misję zawsze możemy wrzucić dar od siebie. Niewiele namu ubędzie, a wielu uratuje. W każdym Kościele co jakiś czas przyjeżdża misjonasz i zbiera na misję. A nawet i bez misjonarza kilka razy w roku zbierane są w Kościołach w całej Polsce datki na misje. W mojej parafii na przykład niedawno był misjonasz polski, który pracuje na Magadaskarze. Jest tam dobrze tylko w niektórych miejscach, lecz w wiekszości jest bieda nie do opisania. Zawsze możemy pomóc, byle tylko chcieć. A przecież Pan Jezus nakazuje głodynych nakarmić, spragnionych napoić, nagich przyodziać.

Święci Kościoła Katolickiego

Święci to wspaniałe osoby, które żyły kiedyś na ziemi i wsławiły się pobożnym życiem i umarły w opinii świętości. A po ich śmierci ludzie potrzebujący pomocy za ich wstawiennictwem dostępują cudów uzdrowienia. W Kościele Katolickim jest wielu Świętych. Pierwsi z nich, to Święty Józef, Święty Jan Chrzciel, Święty Dyzma, Święta Maria Magdalena, Apostołowie i wielu innych. O Maryi Matce Bożej nie wspomnę, gdyż jest to wiadome, że jest Ona Samą Świętością. Od czasów Pana Jezusa do czasów współczesnych również żyło wielu Świętych, których nie sposób wymienić. A z naszych czasów jest Święty Ojciec Pio, Święty Jan Paweł II, Święta Siostra Faustyna Kowalska, Święta Matka Teresa z Kalkuty i jeszcze inni. A także cała masa Cichych Świętych, o świętości których nikt poza Panem Jezusem nie wie. Do Cichych Świętych również możemy się Modlić i prosić o orędownictwo i wstawiennictwo za namu u Boga. Żywoty Świętych nam żyjącym dają wzór do naśladowania i prowadzą na Bożą ścieżkę.

Już prawie się udało

Dziś nie mogłam wogóle wejść na moje 3 blogi. Już byłam w starchu, że przyjdzie mi nie pisać. Pomodliłam się do Ducha Świętego o natchnienie, jak dojść do ładu. I jak na razie udało się zaktualizować przeglądarkę i uzyskać wejście na bloga oraz pojawiła się możliwość pisania poza tytułem i właśnie w jej nowej wersji piszę tego posta. Muszę jeszcze dopracować parę szczegółów, ale już jest dobrze. DZIĘKUJĘ DUCHU ŚWIĘTY za natchnienie.

DUCH ŚWIĘTY W POSTACI GOŁĘBICY

Nie żałujmy czasu dla Pana Boga, bo tylko czas przeznaczony na relacje z Panem Jezusem ma dla człowieka znaczenie. Pan Bóg, Pan Jezus i Duch Święty, to Ta Sama Osoba. Jest to Jedno Bóstwo w Trzech Postaciach Boskich, które tworzy Trójcę Świętą. Pana Boga nikt nigdy nie widział, gdyż jest On duchem. Lecz dwa tysiące lat temu wielu widziało Syna Bożego, którym jest Jezus Chrystus zrodzony z Maryi Dziewicy. Jest On ujawnionym Bogiem. Sam Pan Jezus nauczał, że kto widzi Jego, ten również widzi Ojca. Ducha Świętego też nikt nigdy nie widział, lecz na pewno wielu z nas Go czuło. Tak, jak nie widzi się wiatru, lecz go się czuje. Duch Święty obawja się zawsze w Postaci Gołębicy. Gołębica jest szczerozłota i lśniąca blaskiem. Wzdłóż rozłożonych złotych skrzydeł po środku widnieją białe małe perełki, które w połączeniu z najczystszym złotem sprawiają niesamowite wrażenie. Gołębica Ta jest przecudna, prześliczna, że aż brak słów, aby Ją opisać i niemożliwe jest Ją namalować.

Przeżegnać się

Znak Krzyża, to w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego Amen. Znak Krzyża powinno się wykonywać starannie, z godnością, miłością i wiarą. A nie wykonywać jakieś byle jakie machanie rękami i nie wiadomo co oznaczające. Takie machanie myślę, że jest obraźliwe dla Pana Boga, bo wygląda jakby odpędzało się muchy od twarzy. I wcale nie wyglada, jak podrowienie Trójcy Świętej. Przeżegnanie rozpoczyna się od czoła, poprzez serce, nastepnie lewe ramię, a potem prawe ramię i kończy się znowu na sercu.

Niedziela

Dziś niedziela. Byłam u Spowiedzi Świętej u bardzo dobrego księdza, który czasem przyjeżdża gościnnie do mojej Parafii. Wspaniale spowiada. Spowiedź jest Sakramentem Świętym koniecznym do tego, aby oczyścić swoją duszę z grzechów ciężkich i by móc przystąpić do Komunii Świętej. A nawet, jak nie ma grzechów ciężkich, a tylko powszednie, to i tak warto co jakiś czas posprzątać swoją duszę z zalegającego pyłu, tak jak sprząta się "prawie" czyste mieszkanie. Wtedy jest ono jeszcze czystsze i przyjemniejsze.

Pojednanie z Panem Bogiem

Gdy Pan Jezus jest w życiu na pierwszym miejscu, to wszystko jest na właściwym miejscu, gdyż brak Boga w życiu lub niestawianie Go na pierwszym miejscu zakłóca wszystko. Dusza człowieka nie będzie spokojna dopóki nie spocznie w Panu Bogu. Człowiek może łudzić się tym, że jest samowystarczalny, lecz wtedy oszukuje sam siebie. Od Pana Jezusa można się oddalić, można zagłuszyć swoje sumienie i nie dążyć do bliskości z Panem Bogiem, lecz przyjdzie czas, kiedy sumienie się odezwie i zegną się przed Panem Bogiem nasze kolana, to tylko kwestia czasu. Pan Jezus nikogo nie odrzuca i przygarnie każdego mimo upływu czasu i bez względu na wielkość grzechów, byle tylko przed śmiercią dana nam była możliwość się z Nim pojednać.

Zadziałał Duch Święty

Na dzień dzisiejszy po zmianach w serwisie nie wiem, jak pisać bloga. Nie mogę oddzielić tytułu od postu i dlatego wszystko piszę w tytule, nie mogę wstawić zdjęć, nie mogę nic edytować. Te zmiany mnie uziemiły, chyba że zadziała Duch Święty i mnie oświeci, bo sama chyba nie dam sobie rady i będę pisać wszystko w tytule i bez zdjęć.

Dziękować Panu Jezusowi

Dziękuję Panie Jezu! Nieustannie należy dziękować Panu Jezusowi. Za wszystko i każdego dnia. A naprawdę jest za co dziękować, gdyż każdego dnia każdy z nas dostępuje wielu Łask Bożych, tylko nie zawsze o tym myślimy i dlatego nie dziękujemy.

DUCHU ŚWIĘTY przyjdź

Przyjdź Duchu Święty, ja pragnę 
Oto dziś błagam Cię 
Przyjdź w Swojej Mocy i Sile
Radością Napełnij mnie.

Przyjdź jako mądrość do dzieci
Przyjdź jak ślepemu wzrok
Przyjdź jako Moc w mej słabości
Weź wszystko co moje jest.

Przyjdź jako źródło w pustyni
Z Mocą Swą do naszych dusz
I niech Twa Moc uzdrowienia
Dotknie uleczy mnie już.

Święto Narodzenia Maryi Matki Bożej

8 września oficjalnie obchodzimy Święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, potocznie zwane w Polsce Świętem Matki Boskiej Siewnej. To dzień błogosławienia ziarna siewnego. 

Święto Narodzenia Maryi obchodzono już w pierwszych wiekach chrześcijaństwa w Jerozolimie. W Rzymie w VIII wieku ówczesny Papież zaliczył je do czterech najważniejszych uroczystości Maryjnych w roku liturgicznym.

W Ewangelii Świętej nie ma wzmianki o narodzeniu, ani o wczesnym dzieciństwie Najświętszej Maryi Panny. Tylko apokryfy opisują dzieciństwo Maryi, Jej życie u boku starszych już rodziców Joachima i Anny. Rodzice Maryi przez wiele lat bardzo modlili się o dziecko, a gdy wreszcie ich prośba została spełniona i narodziła się Miriam, oddali ją z wdzięczności w wieku 3 lat na wychowanie do Świątyni. I wychowywała się tam wśród pobożnych niewiast do wieku nastoletniego. Po czym została przeznaczona na żonę Józefowi, który był cieślą i stał się na ziemi Opiekunem Syna Bożego Jezusa Chrystusa. 

Dzisiejsze Święto przypomina nam, że Maryja była zwykłym człowiekiem, choć zachowana od zepsucia grzechem. Tak jak każdy z nas miała swoich rodziców i dalszych krewnych, rosła, pomagała w prowadzeniu domu. Dopiero Jej zaufanie, posłuszeństwo i pełne zawierzenie w Plan Boży sprawiły, że odtąd "Będą Ją chwalić wszystkie pokolenia, bo wielkie rzeczy uczynił Jej Pan". 

Odkrycie Grobu Pana Jezusa - cz. III

  

Dziś Grób Pana Jezusa przykryty jest marmurową płytą, a przez wykonany w niej otwór widać jedynie fragment krypty, zabezpieczonej  kuloodporną szybą. 
Dzięki badaniom wspieranym przez National Geographic udało się to potwierdzić, że pozostałości groty wewnątrz Bazyliki są bezsprzecznie tym samym miejscem. Świadczy o tym przebadana próbka zaprawy murarskiej pomiędzy naturalną skałą jaskini i marmurową płytą Grobu Pana Jezusa w Jerozolimie.
Dziś Bazylika Grobu Świętego to zaskakujące miejsce. Nie ma tam okazałego Kościoła, a tylko konstrukcja zbudowana w dziwnym stylu architektonicznym. Nie ma też śladu po ogrodzie, gdzie znajdował się grób. I dlatego znacznie bardziej niż do zwiedzania, ta przestrzeń nadaje się do Modlitwy i Kontemplacji. A przecież o to właśnie chodzi przybywającym tu wiernym, aby móc spokojnie i w zadumie rozważać Mękę i Śmierć Pana Jezusa, w tym Jednym z Najświętszych Miejsc związanych z naszym Zbawicielem i Odkupicielem.

Odkrycie Grobu Pana Jezusa - cz. II

Jednym ze znaków rozpoznawczych grobu jest długa półka, na której miało być złożone Przenajświętsze Ciało Pana Jezusa. Natomiast marmurowe pokrycie półki wykonano najwcześniej w XVI wieku.

Odsłonięcie płyty i ukazanie kamienia, na którym spoczywało Ciało Chrystusa, potwierdziły zgodność grobu z żydowskimi nagrobkami pochodzącymi z I wieku naszej ery w Jerozolimie. Po odkryciu zewnętrznej płyty zauważono jeszcze jedną płytę z Krzyżem i skałę, na której złożono Ciało Pana Jezusa. Patrząc na skalę niektórzy obserwatorzy uczestniczący w odkryciu grobu poczuli w sobie stan nieważkości. 

Odkrycie Grobu Pana Jezusa - cz. I

W dniach 26, 27 i 28 października 2016 roku dokonano odsłonięcia marmurowej płyty, która przykrywa Grób Chrystusa w Jerozolimie. Grupa 50 badaczy i kilku duchownych miała dostęp do miejsca prac konserwatorskich. Wszyscy oni wyczuli delikatny zapach słodkiej woni wydostającej się z grobu takiej, jaką emanują Święci. Wystąpiły również zakłócenia elektromagnetyczne, które całkowicie lub częściowo blokowały pracę urządzeń pomiarowych. Wcześniejsze częściowe odsłonięcie płyty na Grobie Pana Jezusa miało miejsce w 1809 roku przez architekta Nikolaosa Komnenosa i ówczesny kronikarz także odnotował, że wyczuwalny był słodki zapach.

Oczy Matki Boskiej Fatimskiej

Matka Boża Fatimska ma piękne i niesamowite Oczy. Ja osobiście, gdy patrzę w Nie, gdy jestem radosna, to mam wrażenie, że Matka Boża Fatimska cieszy się razem ze mną, bo ma radość w Swoich Oczach. Natomiast, gdy jestem zakłopotana, smutna, to jasno widzę w Jej Oczach troskę i zaniepokojenie i to, że mnie słucha bardzo uważnie. 

Człowiek całe życie do czegoś dorasta

Z biegiem lat wszyscy się zmieniamy i nie tylko pod względem wyglądu, lecz również pod względem psychicznym i duchowym. Ja na przykład do niedawna choć czytałam Pismo Święte, to po macoszemu traktowałam Dziej Apostolskie. A dlaczego? Dlatego, bo wydawały mi się trudne. Lecz ostatnio odkryłam, że nie są wcale trudne, ani nudne. Są ciekawe i dają mi taką wiedzę religijną, której wcześniej nie posiadałam lub posiadałam, ale w niewystarczającym stopniu. Wniosek nasuwa się taki, że warto odkrywać to, co wcześniej pomijaliśmy. Tak samo pomijałam Listy Apostolskie poza listem do Koryntian, gdyż ten wydawał mi się najbardziej dla mnie zrozumiały. Lecz teraz, gdy tylko skończę czytanie Dziejów Apostolskich, to zaraz zabiorę się za przeczytanie wszystkich Listów Apostolskich. A z kolei Apokalipsę Świętego Jana czytałam już kilka razy i choć niewiele z niej rozumiem, to jednak za każdym razem rozumiem z niej więcej.