Łuna dymu nad starym cmentarzem
unosi się nieśpiesznie,
przygasłe nieco migocą lampiony,
ktoś idzie wąską alejką,
być może -
ktoś spóźniony.
Drzew nagie konary wystają
robią niemiłe wrażenie,
w oddali wystają uschniętych
ziół pałki,
z daleka ktoś woła -
z pytaniem o zapałki.
Na grobach moc kwiatów się ściele,
dziś kwiat,
jutro już tylko ziele.
Podobnie jest z życiem człowieka,
to samo -
każdego z nas czeka.
(autorstwo własne)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Uwaga: tylko uczestnik tego bloga może przesyłać komentarze.