Ks. Stanisław Sudoł urodził się w 1895 roku we wsi Zembrza. Był siódmym z ośmiorga dzieci swoich rodziców galicyjskich chłopów, którzy bardzo dbali o religijne wychowanie swoich dzieci. Gdy dorósł został księdzem katolickim. W życiu kapłańskim był ascetą, dobrotliwym proboszczem, niezmordowanym spowiednikiem. Gdy proboszcza nie było na plebanii, każdy wiedział, że trzeba iść do kościoła, aby go spotkać. Spędzał tam długie godziny na modlitwie. Często leżał krzyżem, gdy miał trudne sprawy do załatwienia. Najczęściej spowiadał. Przyjeżdżali do niego ludzie z odległych stron, by skorzystać z tej posługi. Ksiądz Stanisław Sudoł był jak święty proboszcz z Ars Jan Maria Vianney. W Dzikowcu na Podkarpaciu, gdzie spędził większość swojego kapłańskiego życia, pamiętający go mieszkańcy podkreślają, że kapłaństwo było jego życiem, misją i zadaniem. Pierwszą placówką posługi kapłańskiej ks. Sudoła był wikariat w Rakszawie. Na wstępie kapłańskiego życia w swoich notatkach zapisał: „Oby się we mnie spełniło, bym życie swoje za przyczyną Najświętszej Matki prowadził w Chrystusie, dla Chrystusa, z Chrystusem”. To zawołanie było mottem jego świątobliwego życia.
Po wojnie resztę kapłańskiego życia ks. Sudoł spędził w Dzikowcu. Gdyby sługa Boży żył dzisiaj, wierni mówiliby o nim: „święty ksiądz” albo „ksiądz z powołania”. Wszystko w jego kapłańskim życiu wynikało z głębokiej relacji z Panem Bogiem, z pobożności, gorliwości, troski o zbawienie wiernych.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Uwaga: tylko uczestnik tego bloga może przesyłać komentarze.