Życie samotne

Współczesny świat obfituje w ludzi samotnych. Ludzie bywają samotni z wyboru, lub z konieczności. Na świecie żyje wielu tz. singli, czyli osób wybierających raczej świadomie życie w pojedynkę. Żyją ludzie samotnie w wyniku odejścia partnera życiowego. Leczy bywa też tak, że człowiek nie żyje sam, a jednak żyje samotnie. Kiedy tak jest ? Jest tak wtedy, gdy osoby będące rodziną i żyjące pod jednym dachem nie mogą znaleźć wspólnego języka. Niby się kochają, są w jakimś stopniu przyjaciółmi, lecz nie rozumieją się. Każde idzie własną drogą i każde żyje swoim życiem. Odchowane dzieci nie chcą ingerencji w ich życie, a z partnerem nie ma wielu wspólnych spraw, wspólnych zainteresowań, wspólnych znajomych, wspólnych planów, wspólnych marzeń i dążeń, a nawet wspólnie spędzonego czasu w sensie seksualnym. Wówczas człowiek pozostaje sam i samotny w gronie mniej, lub bardziej licznej rodziny. Lecz warto na ten aspekt życia spojrzeć optymistycznym okiem. Taka samotność może być bardzo wygodna. Taką samotność można wspaniale zaadoptować na chwałę Pana Boga i pożytek dla ludzi, a w tym także dla siebie samego.