Stygmatycy są żywymi ikonami cierpiącego Pana Jezusa.

Są na świecie ludzie, którzy noszą znaki Męki Pańskiej. To znaczy, że ból i krwawienie z ran pojawia się u nich w tych samych miejscach, w których posiadał rany Pan Jezus. Zdecydowana większość Stygmatyków, to kobiety, bo aż około 90%. W historii Kościoła odnotowano około 350 Stygmatyków.

Stygmatów jest pięć. Znajdują się one na nogach, dłoniach, głowie, boku i ramieniu. Człowiek, który został obdarzony takimi znakami Męki Pańskiej nazywany jest Stygmatykiem. Można nosić także ukryte Stygmaty, które nie krwawią, lecz tak samo bolą, jak te jawne. 

Pojawiające się Stygmaty są wnikliwie badane, aby stwierdzić, czy są prawdziwe. Istnieje pięć kryteriów, które stosują naukowcy, aby stwierdzić ich Boskie pochodzenie. Jest to:

1. Charakterystyczne zmiany tkanki w miejscach, w których był zraniony Pan Jezus

2. Nie ropiejące rany, nie gnijące rany, a wydzielające woń kwiatów

3. Pojawienie się ich nagłe i spontanicznie

4. Krwawienie ran krwią tętniczą i niegojące się rany przez długi czas

5. Rany pozostają niezmienne nawet po zastosowaniu różnych zabiegów medycznych

Stygmaty są wielkim wyróżnieniem, lecz jest to też ciężkie wyróżnienie, z powodu bólu i krwawienia oraz z powodu niezrozumienia ze strony ludzi. Stygmatykom jednak towarzyszy duma z tego Daru Niebios. Czują się wyróżnieni przez Pan Jezusa, że dane im jest dzielić ból i mękę naszego Zbawcy. 

Stygmatom bardzo często towarzyszą również wizje mistyczne, dar prorokowania, dar uzdrawiania i inne nadzwyczajne umiejętności.