I będziemy musieli zdać przed Nim sprawozdanie ze swojego ziemskiego życia.
Nie ma ludzi doskonałych i każdy człowiek popełnia grzechy. Także nie będziemy mieli się czym chwalić przed Panem Bogiem. Raczej na pewno będziemy się wstydzić i siebie osądzać i posądzać o zaniedbania, o niewłaściwe słowa, o złe czyny i niegodziwe myśli. I niebo nie będzie w zasięgu naszych rąk.
Lecz Zbawienie przez Ofiarę Jezusa Chrystusa jest niemożliwe. Człowiek jest grzeszny i sam siebie zbawić nie może. Lecz z Panem Jezusem wszystko jest możliwe i dostąpienie nieba również.
Pan Bóg jest Drogą, Prawdą i Życiem. I tylko tego warto się w życiu ziemskim trzymać. Bo cóż przyjdzie człowiekowi, choćby nawet cały świat pozyskał a na swej duszy szkodę poniósł, jak mówił Pan Jezus. Ciało towarzyszy duszy na chwilę podczas ziemskiego życia a dusza jest wieczna. Pan Jezus nauczał, że warto gromadzić skarby w niebie a nie na ziemi, bo gdzie skarb nasz tam i serce nasze. A zgromadzone skarby w niebie zadecydują o wiecznej przyszłości duszy. Majątek na nic się zda. Człowiek przychodzi z niczym na świat i niczego nie zabiera opuszczając ten świat. Zabiera tylko dobre uczynki, które zgromadzone są i czekają na niego w niebie.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Uwaga: tylko uczestnik tego bloga może przesyłać komentarze.