Niedziela dobrego Pana

W dzisiejszej Ewangelii Świętej jest mowa o tym, jak Pan najmował pracowników do pracy w swoim gospodarstwie. Jednych najął do pracy rano, drugich w południe, a jeszcze innych pod wieczór. Gdy przyszła pora zapłaty wszyscy otrzymali takie samo wynnagrodzenie. Na co buntowali się ci pracujący od rana. Pan zapyta ich, czy buntują się dlatego, że Ja jest dobry? W rozumieniu ludzkim wydaje nam się to niesprawiedliwe, lecz nie chodzi tu o rozumienie ludzkie, lecz działanie i rozumienie Boże. Trzeba je porownać do tego, że Pan Jezus jednakowo przebacza wszystko tym, którzy mało zgrzeszyli, jaki i tym, którzy są wielkimi grzesznikami. Wystarczy tylko szczera skrucha i szczery żal za grzechy. Miłość Pana Jezusa do człowieka jest tak wielka, że nie ma granic. Przypowieść można porwnać również do tego, że niebo uzyskuje ten, który przeżył 100 lat, jak i ten, który przeżył 4 lata lub 20 lat, gdy tylko żył sprawiedliwie i wierzył w Pana Jezusa i przed śmiercią pojednał się z Bogiem.